• Header-nieuw-groen
  • SONY DSC
  • OLYMPUS DIGITAL CAMERA
  • SONY DSC

Ter voorbereiding van Twaalf tot Een komende zondag

Zoals eerder gemeld zal komende zondag weer een bijeenkomst Van Twaalf tot Een worden gehouden in de Hoor- en Leerzaal van de pastorie van de Franciscus Xaverius. U bent daar van harte bij uitgenodigd.

Ter voorbereiding zou u het volgende fragment kunnen lezen uit het boek “Van Macht Ontdaan” van René Grotenhuis.

“Allereerst is het grondig opnieuw doordenken van de parochiestructuur van de kerk noodzakelijk. In de praktijk heeft in het parochiemodel in West-Europa een scheiding plaatsgevonden tussen de parochie als organisatorische eenheid en lokale gemeenschap. In een nog niet zo ver verleden was de parochie de lokale geloofsgemeenschap rondom een kerkgebouw in een stadswijk of een dorp.

Inmiddels is de parochie een organisatielaag geworden in de kerkelijke organisatie, waaronder meerdere kerkgebouwen en gemeenschappen vallen. Wat zich nu aandient is een lastige spagaat, waarin niet duidelijk is waar het centrum ligt: is dat de organisatorische eenheid waar pastoraal team, parochiebestuur en financieel beheer zijn verankerd, of is dat de locatie waar de gemeenschap zichzelf organiseert, waar liturgie wordt gevierd en waar vrijwilligers zich organiseren?

Het valt niet te verwachten dat grote parochies als lokale geloofsgemeenschap gaan fungeren, daarvoor is de onderlinge cohesie te laag. In veel gevallen is sprake van parochies die tussen de vijf en acht dorpen omspannen, zonder duidelijk regionaal centrum. Daarmee blijft de reorganisatie die aan deze parochiefusies vooraf is gegaan een vlees-noch-visoperatie: er wordt gefuseerd, maar er ontstaat geen nieuwe gemeenschap. Het hoogste doel lijkt bereikt als parochies zo groot zijn geworden dat ze passen in de structuurvisie van het bisdom, die gebaseerd is op eucharistische centra en beschikbare priestercapaciteit, en als de gemeenschappen zo veel mogelijk van hun oorspronkelijke structuur in stand kunnen houden. Bisschoppen en lokale geloofsgemeenschappen hebben elk een eigen verhaal. De lokale gemeenschappen claimen dat ze het allemaal nog best aankunnen en vitaal zijn; ze zijn actief op de kerntaken liturgie, diaconie en catechese, en organiseren daarop vrijwilligers. De bisschop claimt dat de nieuwe structuur de continuïteit van de kerk garandeert.

De lokale gemeenschappen proberen zich zo goed mogelijk te handhaven, terwijl het pastoraal team als een goochelaar alle  ballen in de lucht probeert te houden. Intussen probeert het parochiebestuur het geheel zo goed mogelijk te beheren, zonder al te veel ruzie te krijgen met de lokale gemeenschappen. En veelal is er ook geen centrale trekkracht en ontstaat er geen gezamenlijk eigenaarschap. De lokale gemeenschappen bewaken zorgvuldig hun autonomie tegenover het proces van centralisering en investeren niet in de gezamenlijkheid. Intussen worden deze gemeenschappen steeds kwetsbaarder door gebrek aan menskracht en doordat het werk vaak door een kleine groep van dezelfde vrijwilligers wordt verricht. Voor zover er al sprake is van succes is het een pyrrusoverwinning, die de perspectieven voor de toekomst verzwakt.”

pastor Bart Verreijt zal een inleiding verzorgen.

Het is niet mogelijk nog een reactie te plaatsen.